Loes Knoben-van Herwaarden

18 jaar geleden maakte ik kennis met Geert Verstappen. Frans had mij 10 lessen van was naar brons gegeven die ik bij Geert in de werkplaats mocht gaan volgen. Vol goede moed ging ik op kennismakingsgesprek. Zo vanuit de zorg en alleen ervaring met keramiek was het 1e jaar vooral een jaar van veel leren, maar ook van frustraties. Na een jaar gaf ik aan Geert aan dat ik wilde stoppen omdat het materiaal mij niet paste en dat ik mijn eigen vorm niet kon vinden Stoppen was niet de bedoeling volgens Geert. Met behulp van geert heb ik toch doorgezet en nadat ik mijn eigen vorm en exprssie gevonden had door te werken met takken en materiaal uit de natuur kreeg ik er weer zin in. Daarna was ik in mijn element in de werkplaats. Wel moest ik nog veel materiaal kennis opdoen. Tot wanhoop van Geert gebruikte ik toch weer iedere keer een houtboor om een gat in de sokkel te boren. Ook het gebruik van de slijpschijf, frezen, com- pressor, boormachine en nog veel meer heeft hij mij geleerd. Ik kan nu redelijk zelfstandig werken. Maar het allerbelangrijkste was de manier van kijken van Geert en zijn feedback om tot het uiterste te gaan om mijn beelden naar een hoger plan te tillen. Daar hebben we ook wel eens ruzie over gemaakt, maar dat was noodzakelijk om toch weer door te gaan en zelf kritisch te blijven.Geert, ik ben je heel dankbaar voor alles wat je me geleerd hebt. Ik verlies niet alleen een leermeester maar ook een vriend.