Loes Knoben-van Herwaarden

Exposeren in de gemeente waar ik ben opgegroeid en de laatste jaren 2x per week mijn moeder heb bezocht. Opgroeien in Stein betekende veel buiten spelen met de kinderen uit de straat. Er was nog volop ruimte en met de grote gezinnen altijd wel speel mogelijkheden. Ik ging graag naar school. In ons gezin waren we met 6 kinderen. Vijf meisjes en een jongen. Ik was het tweede meisje. Mijn moeder zorgde voor het huishouden en mijn vader werkte bij DSM. We woonden dicht bij het Steinerbos en de strenge winters zorgde voor veel schaatsplezier op de dichtgevroren roeivijver. Op latere leeftijd had ik een grote groep vrienden. We trokken er op uit met onze brommers de grens over naar België en lagen s' zomers langs het kanaal. We waren veel bij elkaar en verzamelde ons bij iemand thuis om muziek te luisteren. Op mijn 21e ben ik een opleiding gaan volgen in Echt in de Pepijn klinieken. Een opleiding voor de verstandelijke gehandicapten zorg. Daar leerde ik Frans kennen en ben in Midden Limburg blijven wonen. Om nu te exposeren in Stein is bijzonder leuk.